ömür boyu yüzü yüzüme değsin, ömür boyu o yemek yesin ve ben izleyeyim. ömür boyu güzel elleri bedenime dokunsun, beni ömür boyu mutluluktan ağlatsın. mümkünse bugün değil, ama pek önemli de değil, ömrüm onun kollarında son bulsun, son gördüğüm güzel gözleri, kirpikleri olsun. ömrünün her geçen günü beni biraz daha fazla sevsin, gözlerim artık ondan başkasını görmesin. bana verdiği mutluluk ömrümce sürsün. ömür boyu teni tenime karışsın, uykumda beni sevdiğini söylesin, uyandığımda ilk gördüğüm hep onun gözleri olsun. 

(Source: thehiggsbosonblues, via the-bad-seeds)

an ordinary day, an ordinary  mall. a nice shot.

I fuckin love the sky and sunsets.

"Raw With Love
little dark girl with
kind eyes
when it comes time to
use the knife
I won’t flinch and
i won’t blame
you,
as I drive along the shore alone
as the palms wave,
the ugly heavy palms,
as the living does not arrive
as the dead do not leave,
i won’t blame you,
instead
i will remember the kisses
our lips raw with love
and how you gave me
everything you had
and how I
offered you what was left of
me,
and I will remember your small room
the feel of you
the light in the window
your records
your books
our morning coffee
our noons our nights
our bodies spilled together
sleeping
the tiny flowing currents
immediate and forever
your leg my leg
your arm my arm
your smile and the warmth
of you
who made me laugh
again.
little dark girl with kind eyes
you have no
knife. the knife is
mine and i won’t use it
yet."

- nothing left to say.

the most beautiful part of spring.